| Jan Paweł II o bezrobociu. | |
|---|---|
Jak nie wspomnieć tych, którzy na skutek reorganizacji przedsiębiorstw i gospodarstw rolnych stanęli wobec dramatu utraty pracy, bezrobocia? Ile osób i całych rodzin popadło z tego powodu w skrajne ubóstwo! Ilu młodych ludzi nie widzi sensu podejmowania nauki, podnoszenia kwalifikacji, studiowania, wobec perspektywy braku zatrudnienia w obranym zawodzie! W encyklice SOLLICITUDO REI SOCIALIS pisałem, iż bezrobocie jest znakiem niedorozwoju społecznego i gospodarczego państw (18). Dlatego należy zrobić wszystko, co możliwe, aby temu zjawisku zapobiegać. Praca jest bowiem DOBREM CZŁOWIEKA - dobrem jego człowieczeństwa - przez pracę (...) cżłowiek nie tylko przekształca przyrodę, dostosowując ją do swoich potrzeb, ale także urzeczywistnia siebie jako człowiek, (...) ponieważ bardziej staje się człowiekiem.( LABOREM EXERCENS,9) Jest jednak rónież obowiązkiem płynącym z wiary i miłości, aby chrześcijanie, którzy dysponują środkami produkcji, tworzyli miejsca pracy, przyczyniając sie w ten sposób do rozwiązania problemu bezrobocia w najbliższym środowisku. Gorąco proszę Boga, aby wszyscy ci, którzy mogą uczciwie zdobywać chleb pracą własnych rąk, mieli ku temu właściwe warunki. Jan Paweł II, Legnica, 02-06-1997 | |
| 2005-04-29 | |